Η… γέννηση της «Βασίλισσας» του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.

Γράφει ο Ούλτρας Αετός

Μαδρίτη 1897...

Μια ομάδα νέων ανθρώπων αποφασίζει να ιδρύσει μια ομάδα ποδοσφαίρου,την πρώτη στην ιστορία της πόλης, με το όνομα FootBall Sky. 

Τέσσερα χρόνια αργότερα κάποια από τα μέλη της ομάδας αποχώρησαν δυσαρεστημένοι και αποφάσισαν να ιδρύσουν δικό τους σωματείο με το όνομα Madrid Foot-Ball Club.

Το σωματείο, που ιδρύθηκε και επισήμως και αναγνωρίστηκε από την ομοσπονδία ποδοσφαίρου της πόλης στις 6 Μαρτίου του 1902, είχε σαν χρώματα το λευκό αντιγράφοντας την Αγγλική ομάδα Corinthians του Λονδίνου. 

Ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος των «μερένγκες» ήταν ο Χουάν Παδρός Ρούμπιο, ο οποίος ήταν… Καταλανός! Επίσης και κάτι άλλο που είναι άγνωστο η Ρεάλ ιδρύθηκε από μαθητές του βασκικού λαού που ζούσαν στη Μαδρίτη.

1902-1909

Σε αυτή την πρώτη δεκαετία του 20^ου αιώνα η Madrid μπήκε πολύ δυνατά. Στο τοπικό πρωτάθλημα κυριάρχησε κερδίζοντας τους περισσότερους τίτλους, ενώ στο νεοσύστατο κύπελλο Ισπανίας θριάμβευσε.

Στον μόνο θεσμό εθνικής εμβέλειας που υπήρχε τότε η ομάδα έφτασε στον τελικό το 1903 (τον πρώτο της ιστορίας της) χάνοντας όμως το τρόπαιο από την Ατλέτικ Μπιλμπάο με 3-2. Μέχρι το τέλος όμως εκείνης της δεκαετίας κέρδισε τέσσερα συνεχόμενα τρόπαια το 1905, το 1906, το 1907 και το 1908 κάνοντας ένα ρεκόρ που καμιά ομάδα στην Ισπανία δεν επανέλαβε μέχρι σήμερα.

Η πρώτη ομάδα του 1902

Η ομάδα που κατέκτησε το κύπελλο Ισπανίας του 1905, τον πρώτο επίσημο τίτλο του συλλόγου.

Η Ρεάλ Μαδρίτης, κυπελλούχος Ισπανίας για το 1917

Το 1911 κάνει την εμφάνισή του στην ομάδα ένας ποδοσφαιριστής με το όνομα Santiago Bernabeu. Σαν ποδοσφαιριστής εκείνη την δεκαετία ήταν ότι καλύτερο είχε να επιδείξει ο σύλλογος καθώς φόρτωσε με πολλά γκολ τα αντίπαλα δίχτυα. 

Το όνομά του όμως έγινε θρύλος και ταξίδεψε από γενιά σε γενιά μέχρι τις μέρες μας εξαιτίας της θητείας του ως πρόεδρος της ομάδος πολλά χρόνια αργότερα. Μια θητεία που συνδέθηκε με τα καλύτερα χρόνια της ιστορίας του Μαδριλένικου συλλόγου.

Το γήπεδο του O’Donnel, έδρα της Ρεάλ από το 1912 έως το 1923

Στις 29 Ιουνίου του 1920 ο βασιλιάς Alfonso XIII απένειμε στον σύλλογο την ονομασία Real. Έτσι πια η Real Madrid με αυτό το όνομα πορεύτηκε στον χρόνο και έγινε γνωστή σε όλο τον κόσμο τις επόμενες δεκαετίες που ακολούθησαν.

Real Madrid vs Barcelona (1929)

Πολύ σύντομα όμως οι παράγοντες της Ρεάλ αποφάσισαν πως ο σύλλογος θα πρέπει να έχει ένα δικό του γήπεδο και να πάψει επιτέλους να πληρώνει ακριβά ενοίκια. 

Εντοπίστηκε ο χώρος, στα βόρεια της πόλης στην περιοχή του Chamartin και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα χτίστηκε το γήπεδο χωρητικότητας 15.000 θέσεων από τις οποίες 4.000 θέσεις ήταν για καθήμενους. Τα εγκαίνια του γηπέδου Chamartin έγιναν στις 17 Μαΐου του 1924.

Η ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1932, το πρώτο στην ιστορία της.

Στις 15 Σεπτεμβρίου του 1943 ο Antonio Santos Peralba παρέδωσε την προεδρία του συλλόγου στον παλιό ποδοσφαιριστή της ομάδος τον Santiago Bernabeu. Ιστορικά είναι η μία από τις δύο πιο αποφασιστικές στιγμές για την αλλαγή του ρου της ιστορίας της Ρεάλ. 

Πρώτος στόχος του νέου προέδρου το χτίσιμο ενός μεγάλου γηπέδου στη θέση του υπάρχοντος Chamartin. Στις 27 Οκτωβρίου του 1944 ξεκίνησαν τα έργα και στις 14 Δεκεμβρίου του 1947 το γήπεδο ήταν έτοιμο να υποδεχτεί τον πρώτο ποδοσφαιρικό αγώνα. 

Ήταν φιλικός, ειδικά για τα εγκαίνια του νέου Chamartin με αντιμέτωπες την Ρεάλ Μαδρίτης και την Πορτογαλική Μπελενένσες (3-1). Η χωρητικότητα του γηπέδου ανερχόταν στις 75.145 θέσεις και εκεί μέσα τις επόμενες δεκαετίες η Ρεάλ δοξάστηκε.

Στις 6 Μαρτίου του 1952 η Ρεάλ για να γιορτάσει τα 50 χρόνια της κάλεσε για ένα φιλικό παιχνίδι την Μιλιονάριος από την Κολομβία. 

Στην Μιλιονάριος αγωνιζόταν ο άγνωστος τότε στους Ευρωπαίους Alfredo Di Stefano. Στο παιχνίδι εκείνο ο Αργεντίνος ποδοσφαιριστής έκανε πράγματα και θαύματα και οδήγησε την ομάδα του στη νίκη με 4-2. Ο Santiago Bernabeu θαμπώθηκε από το ταλέντο του Αργεντίνου και κίνησε αμέσως τις διαδικασίες για να τον αποκτήσει. 

Η ομάδα της Μιλιονάριος συμφώνησε να τον παραχωρήσει στους Μαδριλένους όμως δεν είχε τα νόμιμα δικαιώματα του ποδοσφαιριστή καθώς τον κατείχε παράνομα! Η νόμιμη ομάδα του ποδοσφαιριστή η Αργεντίνικη Ρίβερ Πλέιτ είχε ήδη συμφωνήσει με την Μπαρτσελόνα (που είχε ανακαλύψει πρώτη το ταλέντο του Di Stefano) και η υπόθεση έγινε μύλος.

Η Ρεάλ δεν γνώριζε ότι οι Κολομβιανοί είχαν παράνομα στις τάξεις τους τον ποδοσφαιριστή, ενώ οι Καταλανοί υποστήριζαν πως ο παίκτης ήταν δικός τους καθώς τον αγόρασαν από την νόμιμη ομάδα του. 

Ο Bernabeu με τις διασυνδέσεις του στην ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Ισπανίας πίεζε την κατάσταση υπέρ της Ρεάλ, με αποτέλεσμα τελικά να παρθεί μια αστεία απόφαση.Ο ποδοσφαιριστής θα αγωνιζόταν εναλλάξ μία χρονιά στη μία ομάδα και μία στην άλλη! 

Η Μπαρτσελόνα ενοχλημένη και νοιώθοντας εαυτόν αδικημένη αποσύρθηκε από την διεκδίκηση του ποδοσφαιριστή χαρίζοντάς τον στη Ρεάλ. (23 Οκτωβρίου 1953)

Αυτή ήταν η δεύτερη και σημαντικότερη στιγμή του Μαδριλένικου συλλόγου στην προσπάθειά του να αλλάξει το πεπρωμένο του, και παράλληλα το μεγαλύτερο λάθος στην ιστορία της Μπαρτσελόνα που αρκέστηκε μόνο στον Λάζλο Κουμπάλα. 

Κι αυτό γιατί τα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν η Ρεάλ Μαδρίτης με ηγέτη τον Di Stefano θα κατακτούσε τα πάντα και από κομπάρσος του ισπανικού ποδοσφαίρου θα γινόταν βασίλισσα του κόσμου.

Το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε να δώσει στο γήπεδο του Chamartin το όνομα του προέδρου της ομάδος σαν ένδειξη ευγνωμοσύνης για την προσφορά του στον σύλλογο. Έκτοτε (1955) το γήπεδο λέγεται Santiago Bernabeu.