Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

Περί ζύθων ποιήσεως.

 Στην μια όψη των σουβέρ της μπύρας Βεργίνας υπάρχει  ο αρχαιότερος χημικός κώδικας του 10ου -11ου αιώνα, της Μακριανής βιβλιοθήκης της Βενετίας σε περγαμηνή.



 Λαβὼν κριθὴν λευκὴν καθαρίαν καλὴν βρέξον ἡμέραν μίαν και ἀνάσπασον η και κοίτασον εν ἀνηνέμῳ τόπῳ ἕως πρωΐ, καὶ πάλιν βρέξον ὥρας ε · ἐπίβαλε εἰς βραχιώνιον ἀγγεῖον ἠθμοειδὲς καὶ βρέχε · προαναξήρανε ἕως οὗ γένηται ὡς τίλη · καὶ ὅτε γένηται ψῦξον ἐν ἡλίῳ ἕως οὗ πέσῃ, τὸ μάλιον γὰρ πικρόν · λοιπὸν ἄλεσον καὶ ποίησον ἄρτους προςβάλλων ζύμην ὥσπερ ἄρτον · και ὄπτα ὡμότερον και όταν ἐπανθῶσιν διάλυε ὕδωρ γλυκὺ ναι ἤθμιζε Διά ἰθμοῦ.